Wat niemand je vertelt over creëren: je moet soms eerst door de modder heen

Als vrouw heb ik geleerd dat ik niet altijd zomaar kan gaan zitten en creëren. Mooie, bezielde dingen maken op commando werkt voor mij niet. Zeker niet wanneer er een grote verandering of onzekerheid is in mijn leven. Of wanneer emotionele pijn om aandacht vraagt.

De blokkade

Wat vaak gebeurde: als ik een post wilde schrijven, een video wilde opnemen of iets voor mezelf wilde maken, liep ik tegen een blokkade aan. Soms kwam er paniek op. Soms had ik buikkrampen van pure weerstand.

Gaandeweg ontdekte ik dat ik eerst door bepaalde gevoelens heen moet. Eerst voelen, ontladen, voordat ik in een creatieve flow kom en er iets kan ontstaan.

En juist op zulke momenten lijkt het leven ook mee te werken aan de vertraging. Laatst wilde ik een audio-meditatie opnemen, en toen weigerde letterlijk de microfoon.

Op zo’n moment kun je denken: “Alles zit tegen.”

Of: “Interessant, wat in mij verzet zich hier tegen?”

Geen omweg, maar onderdeel van het proces

Ik heb geleerd dat door deze gevoelens gaan geen omweg is, maar een wezenlijk onderdeel van het creatieproces. En dat het de moeite waard is om te onderzoeken welke overtuigingen je daarbij tegenkomt. Vaak hebben we ergens in ons leven besloten dat iets NIET mag. 

Voor veel vrouwen gaat dit op een dieper niveau over de keuze om je levensenergie, je creatieve energie, ook daadwerkelijk voor jezelf te mogen gebruiken. Om die niet alleen in te zetten voor het ondersteunen van anderen (je partner, je kinderen, je ouders), maar om jezelf toe te staan er iets mee te creëren, puur voor jezelf. (Dat betekent niet dat je het niet met de wereld mag delen. Dat is alleen secundair.)

Creëren vanuit pijn versus creëren vanuit licht

Ik heb het ook nooit voor elkaar gekregen om te creëren vanuit pijn. Als je iets maakt terwijl je er middenin zit, geef je die pijn onbewust mee aan wat je maakt. Dat geldt niet alleen voor het schrijven van een tekst, maar net zo goed voor het koken van een maaltijd of het maken van een schilderij.

Neem daarom eerst de ruimte om te voelen. Om te ontladen. Daarna creëer je vanuit een heel andere plek. Een lichte plek. Dat voelt anders voor jezelf, én het voelt ook anders voor de ontvanger. Creatie die vanuit een lichte, stromende plek ontstaat, is voedend en geeft voldoening.

Een cyclische beweging

Dit is overigens geen eenmalig proces. Het is een cyclische beweging van wat ik noem: Rouwen & Creëren. Eerst ruimte maken voor het lichaam. Voor het verdriet, het verlies of de eenzaamheid. En daarna ontstaat er weer ruimte om te maken.

De mooiste dingen groeien uit de modder. Maar alleen als je die modder ook echt doorvoelt. Niet als je eroverheen stapt.

En daarna ga je het gewoon doen! En ineens blijkt creëren veel minder hard werken dan je dacht.

Liefs,

Nikkie

P.S. Je hoeft dit niet alleen te doen. Ik begeleid je met liefde bij het doorvoelen en loslaten van innerlijke blokkades, bijvoorbeeld tijdens een Individuele Ademhealing of een Dieptewerk Sessie . Zo ontstaat er meer ruimte in je systeem en open je jezelf voor wat er vanuit jouw ziel gecreëerd wil worden.

Deze blog is geschreven door Nikkie Sicking, Healer & Lichaamsgericht Therapeut bij Gelukshaven.

Over Gelukshaven